Muziek is een zeer fascinerend onderwerp voor de evolutietheorie, de filosofie, de kunstwetenschappen, de psychologie, noem maar op. Het is een gewaardeerd kenmerk van alle bestaande culturen - en ook van vergane culturen mits er een overlevering beschikbaar is - het doordringt vele aspecten van het dagelijks leven en speelt vele rollen. En muziek is oud, heel oud.
MEMO: Het boek The Origin of Music geldt als één van de meest belangrijke boeken op het gebied van de studies naar de oorsprong van de muziek. Het is een verzameling van wetenschappelijke verhandelingen die een goed overzicht geven hoe wij er momenteel voorstaan met ons onderzoek naar de oorsprong van de muziek.
Ik meende dat een beetje speelse vertalingen misschien wel een leuke manier is om mijzelf wat te verdiepen in deze materie. Hieronder een eerste poging van zo'n vertaling en bewerking naar eigen inzicht. Hopelijk lukt het mij alle hoofdstukken van het boek op deze manier aan te pakken, voor een beter inzicht en - wie weet - ooit eens een antwoord op de vraag waar, hoe en waarom in hemelsnaam toch die muziek.
Wordt vervolgd ...
Bultrugwalvissen zingen niet alleen hun liedjes - ze componeren ze ook samen met de walvissen om hen heen. De liederen ontwikkelen zich in de loop van de tijd. Wetenschappers ontdekten dat pas toen ze in de jaren 1960 begonnen met het opnemen van walvisgeluiden en … na jarenlang luisteren, alsmaar luisteren...
|
Gelukkig ben ik niet de enige: er woont waarschijnlijk niemand op deze planeet die je dat met 100 procent zekerheid kan vertellen - waar en hoe en waarom wij ooit eens zijn begonnen met muziek te maken.
“De muziek maakt de geest vrij en geeft vleugels aan de gedachten”. – Friedrich Nietzsche
Excerpt boek Ton Lemaire: Tussen Mythe en Muziek, Hoofdstuk 11
Woorden wellen vanzelf uit de borst op, schreef de 19e eeuwse duitse filosoof en taalgeleerde Wilhelm von Humboldt, “en er is misschien wel nooit een zwerfvolk in de woestijn geweest die niet zijn eigen liederen had. Want de mens als een soort is een zingend wezen“
MEMO: dit is een snelle vertaling/bewerking van een hoofdstuk uit het boek The Singing Neanderthals. Het is niet bedoelt als officiele vertaling ervan maar kan wellicht terzijde staan bij het lezen van dat boek. Deze pagina’s geven verslag van mijn speurtocht naar de oorsprong van de muziek, je bent uitgenodigd om dat reisje samen met mij te doen en mee te gaan. De teksten zijn niet officieel bedoelt…
De muziek – het paradepaardje van elke beschaving – is niet meer wat het geweest is of zou moeten zijn: het summum van onze moderne, westerse cultuur.
Iedereen weet dat om een professionele muzikant te worden dat een ongelooflijke hoeveelheid werk vereist en – niet vergeten natuurlijk - een passie voor de muziek die nodig is voor de motivatie bij de vele uren van oefenen, instuderen, ontdekken, componeren enzovoort. Maar kan een passie voor muziek ook destructief zijn?
In een kort verhaal van Somerset Maugham, The Alien Corn, lezen we over een jongeman die erfgenaam is van een groot familiefortuin. Hij pleegt uiteindelijk zelfmoord wanneer hij zich realiseert dat hij nooit meer die getalenteerde amateur pianist zal zijn. Het is duidelijk dat zijn passie voor de muziek in dit geval disfunctioneel bleek te zijn.
Mary Oliver haalde de herhaling aan toen zij over het geheim van de poezie schreef: “als het plaats vind (de herhaling) dan maakt het (het gedicht) mooier".
Maar nergens fascineert de herhaling ons meer dan bij de muziek met haar unieke manier om ons te betoveren.
